به یاد تو

و به نام مرگ

فاتحه ای برای رضای انفاس زرد خویش می خوانم

و پریده رنگیَ م را، "یا علی" گویان

لای هزاران افق ناتمام کتمان می کنم...

به خاک می سپارمت کنار ساقه های رنگ پریده ی گندم

و به نام مرگ هربار که مشامم از حضورش پر می شود

بلند می خوانم:

" انا لله و انا الیه راجعون "