دویدیم

و

دیدیم

که "آزادی"

گوشه ای

روی سنگفرش های شهر به خون نشسته است

و "جمهوری" آن سوی دیگر

باتوم به دست

بازیِ خودکشی های تشریفاتی را

در اکاذیبِ اخبارهایش قمار می کند...

نگاه کن

ببین

هوای چَشم های این شهر شرجی ست

که صدای احتضار

لالایی شب های ظلمت ست

و عـ شـ ق

حدیث غریب زمان...

آه

- فریاااااااد -

ای هم نسل به خون افتاده ام

درود بر تمام دردهای مقدسَ ت، در تبعید و بند

که در طغیان مسلسل ها

ما آغشته به اشکیم

تو

تو آغشته به خون...

که دیگر بس ست

اعدام و ابطال و اعتراف

خسته ایم...

که ما به سانسورها زنده ایم

کین نقطه ها همیشه آدم را تبرئه می کنند!

نقطه.