تعادل ندارد دلَ م...

می خواهم در انزوای خودم باشم،

که من عـ اشـ ق تنهایی زلال خویشم...

می خواهم...

می خواهم که عـ شـ ق؛

پرده ی سکوت من باشد،

در اصوات روزمرگی های حقیر!

می خواهم...

من نمرده ام نه،

که منزل عوض کرده ام،

که...

که روی ابرهای سرمه ای عـ شـ ق جا خوش کرده ام!

من نمرده ام، نه...

که...

که دوسـ ـت داشتن چیزهای زیبا، سهل است...

گفتن ِ

پرانتز باز       دوستت دارم       پرانتز بسته

من نمرده ام، نه...

که تعادل ندارد دلَ م... 

ببین!